Konjunktiv 1

Almancada Konjunktiv 1 genelde yan cümlelerde kullanılan bir fiil kipidir. Bazı durumlarda birisinin söylediğini yinelemek veya başkasının görüşünü başka bir şekilde ifade etmek isteriz. Tam da böylesi yapılar için Türkçede dolaylı anlatım veya aktarım dediğimiz “Konjunktiv I” biçimini kullanırız.

Konjunktiv 1: Dolaylı Anlatım

Dolaylı anlatım ifadelerini çoğunlukla gazete makaleleri gibi yazılı metinlerde bulabiliriz. Aşağıdaki tabloda birtakım örneklerle izah edilmiştir;

Sie sagt, sie möge keine Birnen. 
O armut sevmediğini söylüyor.
Dolaylı Anlatım

Aynı zamanda, dolaylı anlatım olan Konjunktiv I ile genellikle bilgiyi nereden duyduğumuzu gösteren belirli kalıplar kullanılır. Aşağıdaki tabloda sıklıkla kullanılan kalıplar derlenmiştir;

Du sagst, … 
… diyorsun.
Er meint, … 
… düşünüyor.
Sie erklärt… 
… diye açıklıyor.
Wir geben an, … 
… diye belirtiyoruz.

Böylesi ifadeleri oluşturmak için fiil köküne farklı son ekler ekleyerek oluşturulur. Bu ekler düzenli, düzensiz ve karışık fiiller fark etmeksizin tümü için aynıdır. Aşağıdaki tabloda Konjunktiv I durumunda fiillerin şahıs zamirlerine göre çekimlendiğinde aldığı ekler gösterilmiştir.

ichduer/sie/eswirihrsie/Sie
-e-est-e-en-et-en

Aşağıdaki tabloda Konjunktiv I’in basit formları derlenmiştir;

seinhabenkönnenwerdengebenmachen
ichseihabekönnewerdegebemache
dusei(e)sthabestkönnestwerdestgebestmachest
er/sie/esseihabekönnewerdegebemache
wirseienhabenkönnenwerdengebenmachen
ihrseiethabetkönnetwerdetgebetmachet
sie/Sieseienhabenkönnenwerdengebenmachen

Önemli bir not belirtelim: “Ich” için “sein” fiilinin “Konjunktiv I” biçimi “sei” şeklindedir. Ancak “Du” için “sein” fiilinin “Konjunktiv I” biçimi ise “seiest” şeklindedir. Ama genel kullanımda ikinci ‘e’ konulmaz ve “seist” denilir.

Ayrıca sein dışındaki çoğu fiil için, Konjunktiv I’in basit biçimi ile şimdiki gösterge arasındaki uygulamadaki tek fark, göstergenin sonu -t’nin tersine – e’nin sonuna sahip olan tekil üçüncü tekil kişidir.

Düzensiz fiillerin ikinci veya üçüncü tekil şahıslarında umlaut (sesli harf) değişikliği yoktur. (Konjunktive çekimi örneğin, es gebe, es fahre…, iken şimdiki zaman çekimi, es gibt, es fährt… şeklindedir)

Almancada bizim “…” olarak kullandığımız ifade „…” şeklinde olur. Aşağıdaki örnekte hem dolaysız anlatımı hem de dolaylı anlatım gösterilmiştir. Böylece aradaki farkın daha belirgin olacağını umuyoruz.

İkinci tekil ve çoğul tekil şahıs biçimleri (örneğin du sagest, ihr saget) yapay olarak hissedilir ve nadiren kullanılır.

Dolaysız Du sagst: „Ich habe ihn gesehen.” 
Sen diyorsun: “Onu gördüm.”
Dolaylı Du sagst, du habest ihn gesehen. 
Onu gördüğünü söylüyorsun.

Yukarıdaki gibi bir cümleyi dolaysız anlatımdan dolaylı anlatımlıyla değiştirdiğimizde bazen zaman ya da tarih ve şahıs zamirleri gibi bilgileri değiştirmemiz gerekir.

DirektSie denkt: „Ich muss früh ins Bett gehen.”
“Erken yatmam lazım” diye düşünüyor.
IndirektSie denkt, sie müsse früh ins Bett gehen.
Erken yatması gerektiğini düşünüyor.

Konjunktiv I aşağıdaki tabloda gösterildiği gibi çeşitli zamanlarda kullanılabilir. Örnek şahıs zamiri olarak er(o) kullanılmıştır;

ZamanlarGehen
Präsenser gehe
Perfekter sei gegangen
Futur Ier werde gehen
Futur IIer werde gegangen sein
Perfekt yardımcı fiili Sein olanlar
ZamanlarSagen
Präsenser sage
Perfekter habe gesagt
Futur Ier werde sagen
Futur IIer werde gesagt haben
Perfekt yardımcı fiili Haben olanlar

Kaynak ve detaylı bilgi için;

https://deutsch.lingolia.com/de/grammatik/verben/konjunktiv

Paylaşmak İsterseniz;

Bunları da sevebilirsiniz

Konjunktiv 1” için 2 yorum

Bir Cevap Yazın